Να κάνεις το κρεβάτι σου αποθήκη, σιγά το δύσκολο. Γίνεται από μόνο του, εδώ που τα λέμε. Λίγο να ξεχάσεις επάνω του το t-shirt που τελικά δεν φόρεσες το πρωί που έφευγες τρέχοντας. Λίγο να ακουμπήσεις στα κάγκελα το παντελόνι που έβγαλες όταν ήρθες το απόγευμα. Λίγο να ακουμπήσεις και αύριο στα κάγκελα το πουκάμισο που θα βγάλεις.
Η τελευταία σκέψη δείχνει εξυπνάδα. Το κρεβάτι τον πιάνει που τον πιάνει τον χώρο του, τα καταλαμβάνει που τα καταλαμβάνει τα τετραγωνικά του, γιατί να μην κάνει και καμιά δουλίτσα παραπάνω να δικαιολογήσει τα λεφτά του; Στο κάτω – κάτω, αν δεν διαθέτει αποθηκευτικό χώρο και διαθέτει απλώς τέσσερα πόδια και ένα κούφιο κενό ανάμεσά τους, τι κερδίζει κανείς; Επιπλέον σκούπισμα, επιπλέον σφουγγάρισμα και λίγη άπλα παραπάνω μες στο σπίτι για να μπορούν να σουλατσάρουν τα γατιά και να χώνονται τα παιδιά όταν παίζουν κρυφτό. Ελάχιστα πράγματα. Ενώ, όταν το κρεβάτι διαθέτει αποθηκευτικό χώρο, κερδίζει πολλά.

Μιλώντας για μυστικά, μυστικότητες και σωτηρίες, ας θίξουμε, απ’ έξω απ’ έξω και το πόσο σωτήριο το ντουλαπάκι αυτό μπορεί να αποδειχτεί, αν χρειαστεί να κρυφτεί εντός του και άνθρωπος, εκτός από αντικείμενο. Γνωστές εξάλλου οι σκηνές που ο ήρωας τυλιγμένος όπως – όπως σε ένα τσαλακωμένο σεντόνι, αναζητά λίγο ελεύθερο χώρο στη ντουλάπα με τα ρούχα, για να σώσει το κεφάλι του. Πού να τον βρει; Είναι τιγκαρισμένη στα φορέματα. Γι αυτό και έμπλεξε ο δόλιος στα στριφώματα και άντε να ξεμπλέξει… Άμα όμως το κρεβάτι διαθέτει χώρο αποθηκευτικό θα μετακυλήσει κινηματογραφικά από το στρώμα στο χώρο αποθήκευσης, θα περιμένει στωικά την ώρα να περάσει και θα ξεμυτίσει όταν του πουν. Ξάπλα και ξεκούραστα!
Κάνε το κρεβάτι σου αποθήκη

