Καλοκαίριασε. Στις ημερομηνίες, στις θερμοκρασίες, στις ψυχές. Ιούνιος. Ο πρώτος μήνας του καλοκαιριού. Όλα μπορούν να γίνουν καλύτερα. Κοίτα. Τα σύννεφα είναι κάτασπρα. Οι θάλασσες, θαλασσιές. Τα πρόσωπα λίγο πιο χαρούμενα. Καλοκαίριασε. Οι ταβέρνες στρώνουν στα πεζοδρόμια τα τραπέζια τους και ο κόσμος τρώει έξω. Έξω, κυριολεκτικά. Σε πλατείες, σε καρέκλες επάνω σε πλακόστρωτα, σε μπαλκόνια. Η ζωή βγαίνει έξω. Ώρα να βγει και το σπίτι σου, να πάρει τον αέρα του. Κοίταξε καλά όλα σου τα έπιπλα και σίγουρα θα βρεις μερικά που μπορούν να σταθούν και εντός, και εκτός, και επί τα αυτά…

Αν στην τραπεζαρία του σπιτιού έχεις εκείνες τις καπιτονέ, αδιάβροχες καρέκλες, κάνε το εξής. Άσε μερικές τριγύρω από το τραπέζι, ας πούμε τέσσερις. Τις άλλες δυο ή τις άλλες τέσσερις σύρε τις έξω στο μπαλκόνι. Θα του προσδώσουν μιαν αίσθηση πολυτέλειας και ταυτόχρονα, θα δείξουν και το ίδιο το σπίτι μεγαλύτερο. Είτε το κοιτάς από μέσα προς τα έξω είτε από έξω προς τα μέσα. Θα βλέπεις τις ίδιες καρέκλες, την ίδια αισθητική, οπότε το μπαλκόνι σου θα λειτουργεί ως προέκταση του σπιτιού και η τραπεζαρία, ξαλαφρωμένη από τις πολλές καρέκλες, θα φαντάζει πιο άνετη.

Κάτω από τον καθρέφτη, διάλεξε να βάλεις ένα έπιπλο μικρό, χαμηλό, με συρτάρια. Να έχεις χώρο για τα κεράκια, τα ρεσό, τα σπίρτα, τα καλοκαιρινά τραπεζομάντηλα, τα μαχαιροπίρουνα που χρειάζεσαι, ώστε να μην πηγαινοέρχεσαι στην κουζίνα όταν θέλεις να φας στο μπαλκόνι. Ένα έπιπλο που ανεξαρτήτως του πως το αγόρασες, μπορείς να το κάνεις να δένει άριστα με την υπόλοιπη διακόσμηση. Αρκεί, να το ξύσεις κι ύστερα να το βάψεις. Σιγά τον κόπο. Μια μέρα θα σου φάει κι αυτή, στο μπαλκόνι…
Βγάλε το σπίτι στο μπαλκόνι

